Stiwardiaeth ariannol

125 stiwardiaeth ariannol

Mae stiwardiaeth ariannol Gristnogol yn golygu rheoli adnoddau personol mewn ffordd sy'n adlewyrchu cariad a haelioni Duw. Mae hyn yn cynnwys ymrwymiad i roi cyfran o arian personol i waith yr Eglwys. Mae cenhadaeth Duw yr eglwys i bregethu'r efengyl a bwydo'r praidd yn deillio o roddion. Mae rhoi a rhoi yn adlewyrchu parch, ffydd, ufudd-dod a chariad y credadun at Dduw, sef ffynhonnell iachawdwriaeth a rhoddwr pob peth da. (1 Pedr 4,10:1; 9,1 Corinthiaid 14: 2-9,6; 11 Corinthiaid XNUMX: XNUMX-XNUMX)

Tlodi a haelioni

Im zweiten Brief des Paulus an die Korinther gab er eine hervorragende Darlegung, wie das wunderbare Geschenk der Freude das Leben der Gläubigen auf praktische Weise berührt. «Wir tun euch aber kund, liebe Brüder, die Gnade Gottes, die in den Gemeinden Mazedoniens gegeben ist» (2. Korinther 8,1).

Nid dim ond adroddiad bach a wnaeth Paul - roedd am i frodyr a chwiorydd Corinth ymateb i ras Duw mewn ffordd debyg i'r eglwys yn Thessalonica. Roedd am roi ateb cywir a ffrwythlon iddynt i haelioni Duw.

Paulus merkt an, dass die Mazedonier «viel Bedrängnis» hatten und «sehr arm» waren – aber sie hatten auch «überschwängliche Freude» (V. 2). Ihre Freude kam nicht von einem Gesundheitsund Wohlstandsevangelium. Ihre grosse Freude kam nicht daher, viel Geld und Güter zu haben, sondern trotz der Tatsache, dass sie sehr wenig hatten!

Ihre Reaktion zeigt etwas «von der anderen Welt», etwas Übernatürliches, etwas völlig jenseits der natürlichen Welt der selbstsüchtigen Menschheit, etwas, was nicht durch die Werte dieser Welt erklärt werden kann: «Denn ihre Freude war überschwänglich, als sie durch viel Bedrängnis bewährt wurden, und obwohl sie sehr arm sind, haben sie doch reichlich gegeben in aller Einfalt» (V. 2).

Das ist erstaunlich! Kombinieren Sie Armut und Freude, und was bekommen Sie? Reichliches Geben! Dies war nicht ihr auf Prozentsätzen basierendes Geben. «Denn nach Kräften, das bezeuge ich, und sogar über ihre Kräfte haben sie willig gegeben» (V. 3). Sie gaben mehr als «vernünftig» war. Sie gaben aufopferungsvoll.

Nun, als ob das noch nicht genug wäre, «und haben uns mit vielem Zureden gebeten, dass sie mithelfen dürften an der Wohltat und der Gemeinschaft des Dienstes für die Heiligen» (V. 4). In ihrer Armut baten sie Paulus um eine Gelegenheit, mehr zu geben, als vernünftig ist!

Dyna sut roedd gras Duw yn gweithio mewn credinwyr ym Macedonia. Roedd yn dyst i'w cred fawr yn Iesu Grist. Roedd yn dystiolaeth o’u cariad wedi’i rymuso’n ysbrydol tuag at bobl eraill - tystiolaeth fod Paul eisiau i’r Corinthiaid wybod a dynwared. Ac mae hefyd yn rhywbeth i ni heddiw os gallwn ganiatáu i'r Ysbryd Glân weithio'n rhydd ynom.

Yn gyntaf i'r Arglwydd

Warum taten die Mazedonier etwas, was «nicht von dieser Welt war»? Paulus sagt: «… sondern sie gaben sich selbst, zuerst dem Herrn und danach uns, nach dem Willen Gottes» (V. 5). Sie taten es im Dienst für den Herrn. Ihr Opfer war zuallererst für den Herrn. Es war ein Werk der Gnade, von Gottes Wirken in ihrem Leben und sie entdeckten, dass sie glücklich waren, es zu tun. Indem sie auf den Heiligen Geist in ihnen reagierten, wussten, glaubten und handelten sie so, weil das Leben nicht durch die Fülle von materiellen Dingen gemessen wird.

Os darllenwn ymlaen yn y bennod hon, gwelwn fod Paul eisiau i’r Corinthiaid wneud yr un peth: “Felly gwnaethom berswadio Titus y byddai, fel yr oedd wedi cychwyn o’r blaen, nawr hefyd yn gwneud y budd hwn yn eich plith yn llawn. Ond yn union fel yr ydych yn gyfoethog ym mhob peth, mewn ffydd ac mewn gair ac mewn gwybodaeth ac yn yr holl sêl a chariad yr ydym wedi eu deffro ynoch, felly rhowch yn helaeth yn y weithred dda hon ”(adn. 6-7).

Ymffrostiodd y Corinthiaid o'u cyfoeth ysbrydol. Roedd ganddyn nhw lawer i'w roi, ond wnaethon nhw ddim ei roi! Roedd Paul eisiau iddyn nhw ragori mewn haelioni oherwydd dyna fynegiant o gariad dwyfol, a chariad yw'r peth pwysicaf.

Und doch weiss Paulus, dass egal wie viel eine Person geben mag, es nützt der Person nichts, wenn die Einstellung grollend statt grosszügig ist (1. Korinther 13,3). Somit möchte er die Korinther nicht einschüchtern, missgönnend zu geben, aber möchte ein wenig Druck ausüben, weil die Korinther in ihrem Verhalten hinter den Erwartungen zurückblieben, und man musste ihnen sagen, dass dies der Fall war. «Nicht sage ich das als Befehl; sondern weil andere so eifrig sind, prüfe ich auch eure Liebe, ob sie rechter Art
sei» (2. Korinther 8,8).

Iesu, ein rheolydd calon

Nid yw clerigwyr go iawn i'w cael yn y pethau yr oedd y Corinthiaid yn brolio amdanynt - fe'i mesurir yn ôl safon berffaith Iesu Grist a roddodd ei fywyd i bawb. Felly mae Paul yn cyflwyno agwedd Iesu Grist fel prawf diwinyddol o'r haelioni yr oedd am ei weld yn yr eglwys yng Nghorinth: «Oherwydd rydych chi'n gwybod gras ein Harglwydd Iesu Grist: er ei fod yn gyfoethog, fe aeth yn dlawd er eich mwyn chi, felly y byddech chi'n gallu ei gael trwy ei dlodi yn dod yn gyfoethog '»(adn. 9).

Nid yw'r cyfoeth y mae Paul yn cyfeirio ato yn gyfoeth corfforol. Mae ein trysorau yn anfeidrol fwy na thrysorau corfforol. Rydych chi yn y nefoedd, wedi'i gadw ar ein cyfer ni. Ond hyd yn oed nawr, os ydym yn caniatáu i'r Ysbryd Glân weithio ynom, gallwn eisoes gael ychydig o flas ar y cyfoeth tragwyddol hwnnw.

Ar hyn o bryd, mae pobl ffyddlon Duw yn mynd trwy dreialon, hyd yn oed tlodi - ac eto, oherwydd bod Iesu'n byw ynom ni, gallwn ni fod yn gyfoethog o haelioni. Gallwn ragori wrth roi. Gallwn

mynd y tu hwnt i'r lleiafswm oherwydd hyd yn oed nawr gall ein llawenydd yng Nghrist orlifo i helpu eraill.

Gellid dweud llawer am esiampl Iesu, a oedd yn aml yn siarad am y defnydd cywir o gyfoeth. Yn yr adran hon mae Paul yn ei grynhoi fel "tlodi". Roedd Iesu'n barod i wneud ei hun yn dlawd er ein mwyn ni. Os dilynwn ef, fe'n gelwir hefyd i roi'r gorau i bethau'r byd hwn, i fyw yn ôl gwerthoedd eraill a'i wasanaethu trwy wasanaethu eraill.

Llawenydd a haelioni

Parhaodd Paul â’i apêl at y Corinthiaid: “Ac yn hyn rwy’n mynegi fy marn; oherwydd mae hynny'n ddefnyddiol i chi a ddechreuodd y llynedd nid yn unig gyda gwneud, ond hefyd ag eisiau. Ond nawr hefyd gwnewch hynny fel eich bod chi, fel rydych chi'n dueddol o ewyllys, hefyd yn dueddol o wneud yn ôl mesur yr hyn sydd gennych chi ”(adn. 10-11).

"Oherwydd pan fydd yr ewyllys da yno" - pan mae agwedd o haelioni - "yna mae croeso iddo yn ôl yr hyn sydd gan un, nid yn ôl yr hyn nad oes ganddo" (adn. 12). Ni ofynnodd Paul i'r Corinthiaid roi cymaint ag y gwnaeth y Macedoniaid. Roedd y Macedoniaid eisoes wedi rhoi dros eu heiddo; Dim ond yn ôl eu gallu y gofynnodd Paul i’r Corinthiaid roi - ond y prif beth yw ei fod eisiau i rodd hael fod yn wirfoddol.

Mae Paul yn parhau gyda rhai ceryddon ym mhennod 9: «Oherwydd gwn am eich ewyllys da, yr wyf yn ei ganmol ynoch chi gyda’r rhai o Facedonia, pan ddywedaf: roedd Achaia yn barod y llynedd! Ac mae eich enghraifft wedi sbarduno'r mwyafrif ohonyn nhw »(adn. 2).

Yn union fel y defnyddiodd Paul esiampl Macedoneg i sbarduno'r Corinthiaid i haelioni, roedd wedi defnyddio'r Corinthiaid o'r blaen i sbarduno'r Macedoniaid, gyda llwyddiant mawr mae'n debyg. Roedd y Macedoniaid mor hael nes i Paul sylweddoli y gallai'r Corinthiaid wneud llawer mwy nag yr oeddent wedi'i wneud o'r blaen. Ond roedd wedi brolio ym Macedonia fod y Corinthiaid yn hael. Nawr roedd am i'r Corinthiaid ei orffen. Mae am geryddu eto. Mae am roi rhywfaint o bwysau arno, ond mae am i'r dioddefwr gael ei roi o'i wirfodd.

«Ich habe aber die Brüder gesandt, damit nicht unser Rühmen über euch zunichte werde in diesem Stück, und damit ihr vorbereitet seid, wie ich von euch gesagt habe, dass nicht, wenn die aus Mazedonien mit mir kommen und euch nicht vorbereitet finden, wir, um nicht zu sagen: ihr, zuschanden werden mit dieser unsrer Zuversicht. So habe ich es nun für nötig angesehen, die Brüder zu ermahnen, dass sie voranzögen zu euch, um die von euch angekündigte Segensgabe vorher fertig zu machen, so dass sie bereitliegt als eine Gabe des Segens und nicht des Geizes» (V. 3-5).

Dann folgt ein Vers, den wir schon oft gehört haben. «Ein jeder, wie er's sich im Herzen vorgenommen hat, nicht mit Unwillen oder aus Zwang; denn einen fröhlichen Geber hat Gott lieb» (V. 7). Diese Fröhlichkeit bedeutet nicht Ausgelassenheit oder Gelächter – sie bedeutet, dass wir Freude daran haben, unsere Güter mit anderen zu teilen, weil Christus in uns ist. Geben gibt uns ein gutes Gefühl.
Mae cariad a gras yn gweithio yn ein calonnau yn y fath fodd fel bod bywyd o roi yn raddol yn dod yn fwy o lawenydd inni.

Y fendith fwyaf

Yn yr adran hon mae Paul hefyd yn siarad am wobrau. Os ydyn ni'n rhoi yn rhydd ac yn hael, yna bydd Duw yn rhoi inni hefyd. Nid yw Paul yn oedi cyn atgoffa'r Corinthiaid o'r canlynol: "Ond gall Duw wneud bod pob gras yn doreithiog yn eich plith, fel y gallwch chi bob amser gael boddhad llawn ym mhob peth a'ch bod chi'n dal yn gyfoethog am bob gwaith da" (adn. 8) .

Mae Paul yn addo y bydd Duw yn hael tuag atom ni. Weithiau mae Duw yn rhoi pethau materol inni, ond nid dyna mae Paul yn siarad amdano yma. Mae'n sôn am ras - nid gras maddeuant (rydyn ni'n derbyn y gras rhyfeddol hwn trwy ffydd yng Nghrist, nid gweithredoedd haelioni) - mae Paul yn siarad am lawer o fathau eraill o ras y gall Duw eu rhoi.

Os yw Duw yn rhoi gras ychwanegol i'r eglwysi ym Macedonia, byddai ganddyn nhw lai o arian nag o'r blaen - ond llawer mwy o lawenydd! Byddai'n well gan unrhyw berson call, pe bai'n rhaid iddo ddewis, gael tlodi â llawenydd na chyfoeth heb lawenydd. Llawenydd yw'r fendith fwyaf, a Duw sy'n rhoi'r fendith fwyaf inni. Mae rhai Cristnogion hyd yn oed yn cael y ddau - ond mae ganddyn nhw gyfrifoldeb hefyd i ddefnyddio'r ddau i wasanaethu eraill.

Yna mae Paul yn dyfynnu o'r Hen Destament: "Gwasgarodd a rhoddodd i'r tlodion" (adn. 9). Pa fath o anrhegion y mae'n siarad amdanynt? «Mae ei gyfiawnder yn para am byth». Mae rhodd cyfiawnder yn gorbwyso pob un ohonyn nhw. Yr anrheg o fod yn gyfiawn yng ngolwg Duw - dyma'r anrheg sy'n para am byth.

Mae Duw yn gwobrwyo calon hael

«Der aber Samen gibt dem Sämann und Brot zur Speise, der wird auch euch Samen geben und ihn mehren und wachsen lassen die Früchte eurer Gerechtigkeit» (V. 10). Diese letzte Formulierung über die Ernte der Gerechtigkeit zeigt uns, dass Paulus Bildsprache benutzt. Er verheisst keine buchstäblichen Samen, aber er sagt, dass Gott grosszügige Menschen belohnt. Er gibt ihnen, dass sie noch mehr geben können.

Bydd yn rhoi mwy i'r person sy'n defnyddio rhoddion Duw i wasanaethu. Weithiau mae'n dychwelyd yr un ffordd, grawn am rawn, arian am arian, ond nid bob amser. Weithiau mae'n ein bendithio â llawenydd anfesuradwy yn gyfnewid am roi aberthol. Mae bob amser yn rhoi'r gorau.

Dywedodd Paul y byddai gan y Corinthiaid bopeth yr oedd ei angen arnynt. At ba bwrpas? Fel eu bod yn «gyfoethog gyda phob gwaith da». Dywed yr un peth yn adnod 12: "Oherwydd bod gwasanaeth y casgliad hwn nid yn unig yn unioni prinder y saint, mae hefyd yn gweithio'n afieithus yn y ffaith bod llawer yn diolch i Dduw." Daw rhoddion Duw gydag amodau, gallem ddweud. Mae'n rhaid i ni eu defnyddio, peidiwch â'u cuddio mewn cwpwrdd.

Diejenigen, die reich sind, sollen reich an guten Werken werden. «Den Reichen in dieser Welt gebiete, dass sie nicht stolz seien, auch nicht hoffen auf den unsicheren Reichtum, sondern auf Gott, der uns alles reichlich darbietet, es zu geniessen; dass sie Gutes tun, reich werden an guten Werken, gerne geben, behilflich seien» (1. Timotheus 6,17-18).

Bywyd go iawn

Beth yw'r wobr am ymddygiad mor anarferol, i bobl nad ydyn nhw ynghlwm wrth gyfoeth fel rhywbeth i ddal gafael arno, ond sy'n ei roi i ffwrdd yn wirfoddol? "Yn y modd hwn maen nhw'n casglu trysor fel rheswm da dros y dyfodol, er mwyn iddyn nhw gipio'r bywyd go iawn" (adn. 19). Pan rydyn ni'n ymddiried yn Nuw, rydyn ni'n cipio bywyd sy'n fywyd go iawn.

Ffrindiau, nid yw ffydd yn fywyd hawdd. Nid yw'r cyfamod newydd yn addo bywyd cyfforddus inni. Mae'n cynnig anfeidrol fwy na miliwn. Budd i'n buddsoddiadau - ond gall gynnwys rhai dioddefwyr sylweddol yn y bywyd dros dro hwn.

Ac eto mae gwobrau mawr yn y bywyd hwn hefyd. Mae Duw yn rhoi gras toreithiog yn y ffordd (ac yn ei ddoethineb anfeidrol) ei fod yn gwybod ei fod orau i ni. Gallwn ymddiried ynddo gyda'n bywydau yn ein treialon a'n bendithion. Gallwn ymddiried ynddo gyda phob peth, a phan fyddwn yn gwneud ein bywydau dewch yn dystiolaeth o ffydd.

Mae Duw yn ein caru ni gymaint nes iddo anfon ei Fab i farw droson ni hyd yn oed pan oedden ni'n bechaduriaid ac yn elynion. Gan fod Duw eisoes wedi dangos y fath gariad inni, gallwn fod yn sicr y bydd Ef yn gofalu amdanom, er ein lles tymor hir, nawr ein bod yn blant ac yn ffrindiau iddo. Nid oes angen i ni boeni am wneud "ein" harian.

Cynhaeaf diolchgarwch

Awn yn ôl at 2 Corinthiaid 9 a sylwi ar yr hyn y mae Paul yn ei ddysgu i'r Corinthiaid am eu haelioni ariannol a materol. «Yn y modd hwn byddwch yn gyfoethog ym mhob peth, i roi ym mhob symlrwydd sy'n gweithio trwom ni. Diolchgarwch i Dduw. Mae gwasanaeth y crynhoad hwn nid yn unig yn cywiro prinder y saint, ond hefyd yn gweithio'n ddwys yn y ffaith bod llawer yn diolch i Dduw »(adn. 11-12).

Mae Paul yn atgoffa’r Corinthiaid nad ymdrech ddyngarol yn unig yw eu haelioni - mae ganddo ganlyniadau diwinyddol. Bydd pobl yn diolch i Dduw am hyn oherwydd eu bod yn deall bod Duw yn gweithio trwy bobl. Mae Duw yn ei roi ar y rhai sy'n rhoi i roi ar eu calonnau. Dyma sut mae gwaith Duw yn cael ei wneud.

«Denn für diesen treuen Dienst preisen sie Gott über eurem Gehorsam im Bekenntnis zum Evangelium Christi und über der Einfalt eurer Gemeinschaft mit ihnen und allen» (V. 13). Es gibt in diesem Punkt mehrere bemerkenswerte Punkte. Erstens waren die Korinther fähig, sich selber durch ihre Taten zu beweisen. Die zeigten in ihren Handlungen, dass ihr Glaube echt war. Zweitens bewirkt Grosszügigkeit nicht bloss Dank, sondern auch Danksagung [Lobpreis] gegenüber Gott. Es ist eine Art der Anbetung. Drittens erfordert die Annahme des Evangeliums der Gnade auch einen gewissen Gehorsam, und dieser Gehorsam umfasst das Teilen von physischen Ressourcen.

Rhoi am yr efengyl

Ysgrifennodd Paul am roi’n hael mewn cysylltiad ag ymdrechion i leddfu newyn. Ond mae'r un egwyddor yn berthnasol i'r casgliadau ariannol sydd gennym yn yr Eglwys heddiw i gefnogi efengyl a gweinidogaeth yr Eglwys. Rydym yn parhau i gefnogi gwaith pwysig. Mae'n caniatáu i weithwyr sy'n pregethu'r efengyl wneud bywoliaeth o'r efengyl orau ag y gallwn.

Mae Duw yn dal i wobrwyo haelioni. Mae'n dal i addo trysorau yn y nefoedd a llawenydd tragwyddol. Roedd yr efengyl yn dal i wneud galwadau ar ein cyllid. Mae ein hagwedd tuag at arian yn dal i adlewyrchu ein cred yn yr hyn y mae Duw yn ei wneud nawr ac am byth. Bydd pobl yn dal i ddiolch a chanmol Duw am yr aberthau rydyn ni'n eu gwneud heddiw.

Rydyn ni'n derbyn bendithion o'r arian rydyn ni'n ei roi i'r eglwys - mae'r rhoddion yn ein helpu i dalu'r rhent am ystafell gyfarfod, am ofal bugeiliol, am gyhoeddiadau. Ond mae ein rhoddion hefyd yn helpu eraill i ddarparu llenyddiaeth i eraill, i ddarparu man lle gall pobl ddod i adnabod cymuned o gredinwyr sy'n caru pechaduriaid; i dalu am grŵp o gredinwyr sy'n creu ac yn cynnal hinsawdd lle gellir dysgu ymwelwyr newydd am iachawdwriaeth.

Nid ydych (eto) yn adnabod y bobl hyn, ond byddant yn ddiolchgar ichi - neu o leiaf yn diolch i Dduw am eich aberthau byw. Mae'n waith pwysig yn wir. Y peth pwysicaf y gallwn ei wneud yn y bywyd hwn ar ôl derbyn Crist fel ein Gwaredwr yw helpu i dyfu teyrnas Dduw, i wneud gwahaniaeth trwy ganiatáu i Dduw weithio yn ein bywydau.

Hoffwn gloi gyda geiriau Paul yn adnodau 14-15: «Ac yn eu gweddi drosoch chi maent yn hiraethu amdanoch oherwydd gras afieithus Duw gyda chi. Ond diolch i Dduw am ei rodd annhraethol! »

Joseph Tkach


pdfStiwardiaeth ariannol